Τετάρτη, 21 Ιουλίου 2010

ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ ΛΕΞΕΙΣ


Είναι κρίμα να γυρνάμε δεκαετίες πίσω για να βρούμε ένα όμορφο άκουσμα , αφού ζούμε στην εποχή της ορφάνιας για την ελληνική μουσική με ελάχιστες εξαιρέσεις.
Το τραγούδι αυτό στον καθένα μας λέει κάτι ξεχωριστό και αγγίζει την ψυχούλα του. Αυτό είναι άλλωστε η τέχνη.
Μπορεί να μιλάει για οτιδήποτε φυλακίζει την ψυχή και το νου μας.
Μπορεί πολλοί από εμάς να είμαστε φυλακισμένοι και να μην το έχουμε αντιληφθεί.
Μπορεί να είμαστε εγκλωβισμένοι, μόνοι και αποξενωμένοι.
Μπορεί η συνθηματολογία να είναι η φυλακή της σκέψης μας.
Είναι όμως μια φωνή ελευθερίας!
λιθο...Βόλος.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου