ΤΑ ΚΑΤΑ ΣΥΝΘΗΚΗ ΨΕΥΔΗ ΚΑΙ ΟΙ ΑΒΟΛΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ.

Του Νίκου Χρυσολωρά

Ο τρόπος με τον οποίο τα περισσότερα τηλεοπτικά κανάλια καλύπτουν κάθε χρόνο τον Ορθόδοξο «εορτασμό» της Κοιμήσεως της Θεοτόκου είναι ενδεικτικός της έλλειψης σοβαρότητας που χαρακτηρίζει τα ελληνικά ΜΜΕ. Και αν στην περίπτωση των δελτίων ειδήσεων του δεκαπενταύγουστου, η αμετροέπεια είναι απλώς ενοχλητική και αντιαισθητική, δεν ισχύει το ίδιο και για την ελαφρότητα με την οποία η πλειοψηφία των ηλεκτρονικών μίντια προσέφερε έως σήμερα ιδεολογική κάλυψη στις δομικές αδυναμίες της ελληνικής οικονομίας.

Ο χαρακτηρισμός μίας εικόνας ως «θαυματουργής» θα έπρεπε κανονικά να είναι μία πολύ σοβαρή υπόθεση, καθώς υποδηλώνει ότι έχει διαπιστωθεί πως ένα φυσικό αντικείμενο έχει υπερφυσικές ιδιότητες. Οι δημοσιογράφοι που υπηρετούν -υποτίθεται - την ενημέρωση οφείλουν λοιπόν να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί όταν μεταφέρουν ανάλογες «πληροφορίες» στο κοινό που παρακολουθεί τα δελτία ειδήσεων – υποτίθεται και πάλι - για να ενημερωθεί. Κι όμως, στο «θαυματουργό» κόσμο των ελληνικών ΜΜΕ, η χώρα μας έχει κατακλυστεί από εικονίσματα που θεραπεύουν αρρώστους, κερδίζουν πολέμους και ανασταίνουν νεκρούς, αν πιστέψουμε τουλάχιστον τους «παρουσιαστές» των οκτώ.

Ανάλογης σοβαρότητας είναι δυστυχώς και η κάλυψη των οικονομικών θεμάτων. Έτσι, όταν ανεβαίνουν οι αντικειμενικές αξίες των ακινήτων, οι ομιλούσες κεφαλές των δελτίων κάνουν λόγο για «φορομπηχτική πολιτική της κυβέρνησης». Κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να επισημάνει το αυτονόητο, ότι δηλαδή η διαφορά ανάμεσα στις εμπορικές και τις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων όχι μόνο επιτρέπει, αλλά εξαναγκάζει ακόμη και ευσυνείδητους πολίτες να φοροδιαφεύγουν. «Ακόμη και αν θέλεις να βάλεις στο συμβόλαιο την εμπορική αξία του ακινήτου, κανείς αγοραστής δεν θα το δεχθεί», μου έλεγε πρόσφατα κατασκευαστής κατοικιών. Παρόλα αυτά, οι δημοσιογράφοι που κατά τ’ άλλα διαμαρτύρονται για την αποτυχία της εκάστοτε κυβέρνησης να καταπολεμήσει τη φοροδιαφυγή, σταυρώνουν όσους υπουργούς οικονομικών τολμήσουν να κάνουν ένα βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση, περιορίζοντας το χάσμα ανάμεσα σε εμπορικές και αντικειμενικές αξίες.

Δεύτερο – και εξίσου εξωφρενικό – παράδειγμα είναι η παρουσίαση εκθέσεων διεθνών οργανισμών. «Προτάσεις σοκ του ΟΟΣΑ!» ακούμε συνήθως από τους «έγκριτους αναλυτές» των δελτίων, όταν δίνεται στη δημοσιότητα κάποια μελέτη των αδυναμιών της ελληνικής οικονομίας. Επιπλέον, η αυτονόητη υποχρέωση του ΣΔΟΕ για τη διενέργεια ελέγχων σε επιχειρήσεις χαρακτηρίζεται «σαφάρι», η επιβολή των αναλογούντων προστίμων «καταιγίδα» και η επαναφορά των τεκμηρίων διαβίωσης, τα οποία πλήττουν μόνο όσους ψεύδονται στις φορολογικές τους δηλώσεις, προκαλεί πάντοτε «θύελλα αντιδράσεων».

Όταν λοιπόν η ποιότητα του δημόσιου λόγου είναι τόσο χαμηλή και όταν η πολιτική ζωή του τόπου έχει προσαρμοστεί πλήρως στα δελτία «ειδήσεων», δεν είναι να απορεί κανείς για το πως φτάσαμε εδώ που φτάσαμε. Το ενθαρρυντικό είναι ότι οι πολίτες φαίνεται πως βλέπουν πλέον πέρα από την πραγματικότητα του τηλεοπτικού δέκτη. Δεν επικρότησαν, ούτε θα επικροτήσουν, όλα τα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής που εφαρμόστηκαν μέχρι σήμερα, αλλά, αν κρίνουμε από το εύρος των κινητοποιήσεων, αποδέχθηκαν στην πλειοψηφία τους τις μεταρρυθμίσεις που θεωρούσαν εκ των πραγμάτων επιβεβλημένες. Πρόκειται για μία εξέλιξη αρνητική για τους «αναλυτές» των δελτίων, αλλά θετική για τη χώρα. Ενδεχομένως δε να αποδειχθεί ευεργετική και για τη δημοσιογραφία, αφού θα ξεκαθαρίσει επιτέλους ποιοι είναι κατάλληλοι για τα δελτία του δεκαπενταύγουστου και ποιοι για τις υπόλοιπες ημέρες του χρόνου.

 Πηγή

ΓΕΙΑ ΣΟΥ ...ΕΛΛΗΝΑΡΑ!

...εμείς θα τη βρούμε την άκρη. Θα αντέξουμε.

Πηγή

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗ.

ΠΡΟΣ

Τον Έλληνα καταναλωτή

Ενταύθα

ΞΥΠΝΑΑΑ!!! Ζήτα αποδείξεις για ό,τι αγοράζεις γιατί σε µερικούς µήνες, αν τα έσοδα του Δηµοσίου από ΦΠΑ παρουσιάσουν υστέρηση σε σχέση µε τον στόχο του προϋπολογισµού, θα φωνάζεις ότι πάλι εσύ πληρώνεις τα σπασµένα. Για να µην πληρώσεις, λοιπόν, τα σπασµένα, σταµάτα να παριστάνεις τον άνετο, πάψε να αδιαφορείς για το συµφέρον σου και να επιτρέπεις σε εµπόρους και επαγγελµατίες να παρακρατούν τον ΦΠΑ που ΕΣΥ πληρώνεις για να πάει στα ταµεία του κράτους κι όχι στις τσέπες του κάθε τσαρλατάνου. Μη ζητάς µόνο από το κράτος να σε προστατεύει, προστάτεψε κι εσύ τον εαυτό σου και το συµφέρον σου. Αν σ’ αρέσει κάποιοι να σε θεωρούν κορόιδο και να κερδίζουν σε βάρος σου, συνέχισε στον ίδιο δρόµο. Ανέλαβε, όµως, και τις ευθύνες σου και πάψε να τις φορτώνεις συνέχεια σε άλλους. Άλλαξε κι εσύ για να αλλάξει αυτή η χώρα.

Με εκτίμηση

Λιθο...Βόλος

ΧΙΡΟΣΙΜΑ - 6 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 1945

Το αμερικανικό βομβαρδιστικό «Enola Gay» ρίχνει την πρώτη ατομική βόμβα (ορθότερα: πυρηνική βόμβα) στη Χιροσίμα, καταστρέφοντας το μεγαλύτερο μέρος της πόλης και σκοτώνοντας άμεσα 70.000 (συνολικά περισσότερους από 130.000) ανθρώπους, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των Αμερικανών.

λιθο...Βόλος.

ΒΟΛΕΣ ΚΚΕ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΣ ΠΑΠΠΑ.

Με το όπλο «παρά πόδα» αναμένει ο Περισσός τη δημοσιοποίηση από το Μουσείο Μπενάκη της «πολιτικής διαθήκης» της Ελλης Παππά , συντρόφου του Νίκου Μπελογιάννη , ο οποίος εκτελέστηκε το 1952 από το μετεμφυλιακό καθεστώς. Η είδηση ότι το μουσείο θα εκδώσει ως το προσεχές καλοκαίρι τα κείμενα που παρέδωσε η ίδια (το 1993 και το 1995) στον διευθυντή του κ. Αγγ. Δεληβορριά με τη ρητή προϋπόθεση να γίνει γνωστό το περιεχόμενό τους μετά τον θάνατό της (απεβίωσε τον περασμένο Οκτώβριο), ενεργοποίησε τα κομματικά ανακλαστικά.

Η δημοσίευση της επιστολής που συνόδευε μέρος του «φακέλου» της και η οποία συνιστούσε ένα δριμύ «κατηγορώ» κατά των σταλινικών μεθόδων στην άσκηση της κομματικής εξουσίας, προκάλεσε την (αναμενόμενη) αντίδραση του ΚΚΕ, το οποίο διά του εκπροσώπου του- και εκ των κεντρικών ιδεολογικών εκφραστών του Περισσού- κ. Μ. Μαΐλη απεφάνθη ότι «η Ελλη Παππά δεν έβγαλε σωστά συμπεράσματα από την πορεία του ΚΚΕ». Το «σήμα» που εξέπεμψε εμμέσως η ηγεσία του κόμματος προς κάθε κατεύθυνση- από τον Τύπο ως τους οικείους της- ήταν ότι όσα γράφονται και λέγονται, αλλά κυρίως όσα θα έλθουν στο φως της δημοσιότητας με την έκδοση του πλήρους περιεχομένου της «πολιτικής διαθήκης», έχουν στόχο «να πλήξουν το ΚΚΕ».

Διαβάστε περισσότερα:   Το Βήμα

Σχόλιο λιθο...Βόλου: Είναι σίγουρο ότι το ΚΚΕ φοβάται τις πολιτικές προεκτάσεις που θα λάβει η δημοσιότητα της «διαθήκης» και γιαυτό έσπευσε να χαρακτηρίσει όλα όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας ως «αντι-ΚΚΕ εκστρατεία».

Εκτιμώ ότι η Έλλη Παππά θα έχει την ίδια τύχη με όλους τους άλλους συντρόφους της. Θα συνεδριάσει η Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής, θα τη διαγράψει (μετά θάνατο !!!), θα την αποκηρύξει(μετά θάνατο !!!) και με μια ανακοίνωση στο «Ριζοσπάστη» θα τελειώσουν οι μπελάδες που τους άνοιξε.

Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΥ.

Του Κώστα Βαξεβάνη

Η κρίση στην Ελλάδα δεν μπορεί να περιγραφεί με νούμερα και στατιστικές. Είναι λάθος να περιγραφεί με γραφικά και πίνακες. Η κρίση (και η χρόνια θολωμένη κρίση μας) φαίνεται στα καθημερινά μικρά νούμερα. Όταν στηθείς στην ουρά δύο ώρες για δυό λίτρα βενζίνης , αντί να πεις πάω με το τραίνο ή το λεωφορείο. Όταν πληρώνεις έναν καφέ 4 ευρώ επειδή θεωρείς δικαιολογημένο πως τόσο πρέπει να κάνει αφού, ο μαγαζάτορας πληρώνει ενοίκιο στον ιδιοκτήτη ,το ποσό που χρειάζεται για να ζει χωρίς να δουλεύει. Αυτή η αυταπόδεικτη φυσικότητα του καθιερωμένου παραλογισμού.

Πού βρίσκεται όλος εκείνος ο παραλογισμός, πώς γεννιέται. Σίγουρα τον γεννά πρωτίστως το πολιτικό σύστημα. Αλλά πώς γίνεται και το σύστημα να μην αλλάζουμε και τον παραλογισμό να αναπαράγουμε; Τρομάζω στην ιδέα πως μπορεί ο Καραμανλής (ο κανονικός) να είχε δίκιο λέγοντας πως είμαστε ένα απέραντο φρενοκομείο. Φρόντιζε να ξεχνάει βέβαια πως το έχτισε με τα χεράκια του, (τη συνεργασία με το παλάτι, τις εκλογές της βίας και νοθείας, το παρακράτος,τα οικογενειακά δημόσια έργα), αλλά και εμάς να μας αρέσει τόσο πολύ να ζούμε σε φρενοκομείο;

Διαβάστε τη συνέχεια...

ΕΘΝΟΣ ΕΝΟΙΚΙΑΣΤΩΝ.

Και τώρα τι κάνουμε; Τίποτε. Έχουμε παγώσει όλοι και παρακολουθούμε όλα να γκρεμίζονται τριγύρω μας. Ισοπεδωμένα όνειρα, πρώην υψηλοί στόχοι και το κεραμίδι που είχαμε βάλει πάνω από το κεφάλι μας έχει αρχίσει την κάθοδο και αργά ή γρήγορα θα μας συνθλίψει. Δεν υπάρχουν οικονομικές αναλύσεις, ούτε πολιτικές διεξόδου. Πάνε αυτές οι μέρες. Έφυγαν ανεπιστρεπτί. Όσο για κείνα τα χρόνια που τα βάλαμε ενέχυρο σε μία χώρα, που από πείσμα πιστέψαμε, δεν αγοράζονται πλέον ούτε για μία τρύπια δεκάρα.

Όλοι ξέρουμε ποιοι φταίνε αλλά πια δεν έχουμε τα κουράγια να τους στήσουμε στον τοίχο διότι ακόμη και ο τοίχος των εκτελέσεων των εκτελεστών μας, δόθηκε αντιπαροχή. Μας τον πήραν και αυτόν για να μην έχουμε ούτε καν την ελπίδα της τελικής δικαίωσης. Να πούμε ότι χάσαμε αλλά κάποιοι θα πληρώσουν την πληρωμένη ήττα μας.

Και τώρα τι κάνουμε λοιπόν; Το μαύρο χρήμα καλά κυλάει στις τσέπες όπως κυλούσε πάντα. Οι θυρίδες των πολιτικών και των λαμογιών δεν θα ανοίξουν ποτέ. Δεν θα μάθουμε ποτέ πόσο τελικά κόστισαν σε τρεις γενιές Ελλήνων τα κουστούμια και τα γούστα του χειρότερου συρφετού πολιτικών και εμπλεκομένων παγκοσμίως. Πάντως σίγουρα πιο ακριβά από τα γούστα του κάθε μονάρχη που πέρασε από αυτή την χώρα και από οποιαδήποτε άλλη. Πήραμε με ευκολία το χάπι με το όνομα "Δημοκρατία" ξεχνώντας ότι για να μπορεί αυτή να επιβιώσει θα έπρεπε τα κελιά των φυλακών να είναι μεσοτοιχία με τα έδρανα των βουλευτών. Έτσι ορίζεται η Δημοκρατία: Το λάθος πληρώνεται. Αντί όμως κελιών βάλαμε πλάτη για να χτιστούν κομματικά γραφεία και πουλήσαμε την συνείδηση για μία νύχτα στα μπουζούκια.

Το σπίτι που φτιάξαμε έστεκε χρόνια πάνω σε ρέμα. Ένα υπόγειο ποτάμι κυλούσε όσο κοιμόμαστε και ονειρευόμαστε ότι την επόμενη μέρα ίσως εμείς να ορίζαμε τις ζωές των διπλανών μας, όπως το κωλόπαιδο που έγινε ξαφνικά και από το πουθενά υπουργός. Πέφτει πλέον το σπίτι και έξω δε μπορείς να βγεις. Είναι σαν να σε περικλείει ωκεανός. Ίσως κουτσά- στραβά να την βγάλεις και φέτος. Λίγο λαμογιά, λίγο πονηριά, λίγο κανένας γνωστός….κάτι θα βρεις να κάνεις. Αλλά τα όνειρα για το μέλλον και για αυτά που σκόπευες να εισπράξεις, έχοντας δώσει το μερίδιο σου χρόνια τώρα, ξέχασέ τα. Γενικώς πρέπει να ξεχάσεις ότι είσαι πολίτης μιας χώρας γιατί αν δεν το έχεις συνειδητοποιήσει, ένας ραγιάς ήσουν πάντα και ως ραγιάς θα πεθάνεις.

Τίποτε ποτέ δεν ήταν δικό σου. Νοίκιαζες ένα κομμάτι δήθεν εθνικής συνείδησης και το έκανες και σημαιάκι ανεβαίνοντας 5 εκατοστά από το έδαφος σε φαμφάρες και εθνικές εορτές, σαν να ήταν δική σου αυτή η γη. Δεν ήταν όμως. Νοικιασμένη την είχες εσύ και δυστυχώς, από ό,τι δείχνει η κρυμένη αλλά πραγματική ιστορία, νοικιασμένη την είχαν και οι αναλώσιμοι πρόγονοί σου.

SIMPLE MAN

ΓΝΩΣΗ ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ.

Στην Ελλάδα της ισοπέδωσης και απαξίωσης της Γνώσης, τα σχολικά βιβλία καταλήγουν στα σκουπίδια ή σκίζονται και καίγονται στο τέλος της χρονιάς από εκείνους ακριβώς που θα έπρεπε να τα σέβονται και να τα αγαπούν. Δεν φταίνε βέβαια τα παιδιά, είναι οι τελευταίοι που έχουν ευθύνη, υπαίτια είναι η γενικότερη αποτυχία της Κοινωνίας μας στον τομέα της Αξιοκρατίας. Σε μια χώρα όπου το κύριο μέσον ανέλιξης είναι η θρασύτητα, η αυθαιρεσία, ο νεποτισμός και η κομματική ταυτότητα, η Γνώση είναι απόλυτα φυσικό να πετιέται στα σκουπίδια ως άχρηστη... Όλοι οι αξιόλογοι Έλληνες επιστήμονες (που έχουν τη δυνατότητα) εγκαταλείπουν ομαδικά τη χώρα, τα Πανεπιστήμια έχουν κατακλυστεί από κομματικούς μηχανισμούς και πρόσωπα, ενώ το διανοητικό και μορφωτικό επίπεδο του μέσου Έλληνα σε χρόνια παχιών αγελάδων έχει πάρει τον κακό κατήφορο, λένε οι έρευνες. Η λυπηρή φτώχεια του λεξιλογίου και της σκέψης των νέων είναι προφανέστατη, σε μια εποχή όπου θα έπρεπε να συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Θεριεύουν ο τζόγος, η εγκληματικότητα, η θεοκρατία, οι απατεώνες, ο ανορθολογισμός... Τυχαίο; Δεν νομίζω...

Πηγή

ΕΞΑΡΤΗΜΕΝΟΙ 180 ΧΡΟΝΙΑ.

Ενας τρίτος ανεξάρτητος παρατηρητής των υποθέσεων του νεοελληνικού κράτους θα ένιωθε το κενό και θα κατέγραφε δυστυχώς ότι κάθε κρίσιμο βήμα έκρυβε εξωτερική πίεση ή παρέμβαση.

Κακά τα ψέματα, η έκβαση της επανάστασης του 1821 κρίθηκε από την παρέμβαση των ξένων δυνάμεων.

O ίδιος Καποδίστριας, που έθεσε τα θεμέλια του νεοελληνικού κράτους, ήταν ένας «ξένος», που δεν άντεξαν οι ντόπιοι εκπρόσωποι του αναχρονισμού. Και αργότερα οι Βαυαροί ήλθαν εδώ ως τοποτηρητές των εγγυητριών δυνάμεων.

Η μετέπειτα περίοδος ανάπτυξης στηρίχθηκε επίσης στον δανεισμό, η οποία το 1893 έφερε την πτώχευση και μαζί τον Διεθνή Οικονομικό Ελεγχο, ο οποίος και επέβαλε σταθερές πηγές εσόδων στο πτωχευμένο και ελεγχόμενο από τους δανειστές ελληνικό κράτος. Ο Εδουάρδος Λω ήταν αυτός που επέβαλε τους φόρους του μονοπωλίου στο αλάτι, στον καπνό, στο φωτιστικό πετρέλαιο, στα σπίρτα και στα παιγνιόχαρτα.

Αλλά και αργότερα μετά τους βαλκανικούς πολέμους και τη μικρασιατική καταστροφή πάλι τα δάνεια μιας άλλης τρόικας επέτρεψαν την αποκατάσταση των προσφύγων και την εκτέλεση των λεγόμενων παραγωγικών έργων, τα οποία έδωσαν πνοή στην καθημαγμένη ελληνική ύπαιθρο.

Στη βάση των απαιτήσεων της Κοινωνίας των Εθνών εξασφαλίστηκε η νομισματική σταθερότητα και εφαρμόστηκε μετά το 1927 πρόγραμμα ανασυγκρότησης του ελληνικού κράτους. Το 1945 μετά την απελευθέρωση το 1944 ήταν η επέμβαση των Αγγλων που έκρινε την πορεία της χώρας. Με το τέλος του εμφυλίου πολέμου το σχέδιο Μάρσαλ, η αμερικανική βοήθεια και οι υπαγορεύσεις που πήγαζαν από αυτήν έστησαν το μεταπολεμικό κράτος. Οι βασικές δομές, από τον στρατό και τα σώματα ασφαλείας ως τις μυστικές υπηρεσίες και τις Εφορίες, φέρουν όλες αμερικανική σφραγίδα. Ο κεντρικός φορολογικός νόμος που ισχύει ακόμη και σήμερα καταρτίστηκε στη βάση των οδηγιών της αμερικανικής αποστολής και έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον ότι προέβλεπε από τότε φόρο επιτηδεύματος, την πρώιμη εκδοχή των σύγχρονων αντικειμενικών κριτηρίων. Αργότερα στα πρώτα χρόνια της συμμετοχής μας στην ΕΟΚ, η πρώτη διαδικασία προσαρμογής ήλθε ως αποτέλεσμα των όρων του δανείου που υπέγραψε το 1985 ο Κώστας Σημίτης.

Ακολούθησε η πορεία προς την ΟΝΕ, η οποία στηρίχθηκε καθ΄ ολοκληρίαν στις οδηγίες και στη στενή παρακολούθηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Και φθάσαμε στη σημερινή κρίση η οποία αποσοβήθηκε χάρις στην εξωτερική βοήθεια. Από αυτή πηγάζει η παρούσα απόλυτη εξάρτηση και καθοδήγηση από την τρόικα Ευρωπαϊκής Ενωσης, Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, η οποία αποτελεί την επιτομή της παρέμβασης του διεθνούς παράγοντα στις εξελίξεις της χώρας.

Επιβεβαιώνει δυστυχώς αυτή η αναδρομή αδυναμίες εθνικές και πολιτικές. Τις οποίες οφείλουμε κάποτε να ξεπεράσουμε. Αλλιώς κάποια στιγμή θα συμβεί το μοιραίο της πλήρους απώλειας της εθνικής ανεξαρτησίας.

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=6&artid=346129&dt=30/07/2010

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΙΚΡΗ.

Πιάσαμε πάτο. Δεν είμαι εγώ ο μηδενιστής αλλά η πραγματικότητα. Η γενιά μου, οι άρχοντες του τόπου σήμερα, καταλήστεψε τη χώρα, την έφερε στο χείλος της καταστροφής και προσπαθεί με προφάσεις και ψευτοδικαιολογίες να κρύψει τις ευθύνες της. Πιάσαμε πάτο.

Το έγκλημα συνεχίζεται, ζήσαμε μια συμβιβαστική ζωή, που την ονομάσαμε, για να χρυσωθεί το χάπι, συμβατική. Συμβιβαστήκαμε, με ότι χειρότερο συνέβαινε, περιμένοντας να γλείψουμε κι’ εμείς κάποιο κοκαλάκι.

Η ιστορία, αμείλικτη όπως είναι, θα μας βάλει σαν ελιές στο λιοτρίβι, οι μυλόπετρες θα μας συνθλίψουν και στην κάνουλα αντί για λάδι θα βγει ένα μαύρο σαν κατράμι ζουμί κατάπικρο και δύσοσμο.

Το κακό είναι ότι συνεχίζουμε, προσπαθούμε με κάθε τρόπο, να κάνουμε τα παιδιά μας «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση» μας σαν τα μούτρα μας (τρομάρα μας).

Δεν εξασφαλίζουμε στους νέους ούτε ένα σχολείο της προκοπής, ένα σχολείο που ότι γίνεται να είναι χρήσιμο και δημιουργικό, να δίνει στους νέους ανθρώπινες αξίες, να χαίρονται και μέσα στο μάθημα όχι μόνο στο διάλλειμα. Οι δράσεις στο σχολείο, να γίνονται με γνώμονα την πρόοδο και όχι γιατί έτσι πρέπει.

Όταν οι νέοι προσπαθούν να εκφραστούν, τους βουτάμε απ’ το λαιμό, να τους πνίξουμε. «Όχι ότι προάγει την παιδεία, μικρέ, αλλά ότι πρέπει με τα δικά μας κριτήρια.»

Δίνω στους νέους την ευχή, να ζήσουν όσο μπορούν, χωρίς συμβιβασμούς, τουλάχιστον λιγότερους από εμάς, ελεύθεροι και να πάρουν την τύχη τους και τη χώρα στα χέρια τους, σίγουρα τα πράγματα, θα πάνε πολύ καλύτερα γιατί δεν υπάρχουν και χειρότερα, είμαστε στον πάτο.

Ιδεοπηγή